تاثیر عدد لبه برش بر عملکرد برش فرز

آسیاب های انتهایی دو لبه و آسیاب های انتهایی چهار لبه

در مقایسه با یک فرز انتهایی چهار لبه، یک فرز دو لبه دارای شیار نگهدارنده تراشه بزرگتر است، اما سطح مقطع کوچکتر و استحکام ضعیف تری دارد. بنابراین، فرز دو لبه انتهایی برای برش شیار یا برش حفاری مناسب است که در آن نیاز شیار نگهدارنده تراشه بیشتر از سختی کلی کاتر فرز است.

1. هنگام پردازش شیارهای عمیق (نسبت عمق شیار به عرض بیشتر از 1)، اگر شیار نگهدارنده تراشه فرز انتهایی کوچک باشد، به راحتی می توان با مشکلات زیر مواجه شد:

به دلیل انسداد تراشه ممکن است گشتاور برش زیاد باشد و در موارد شدید باعث شکستگی ابزار شود.

2. رسیدن سیال برش به لبه آسیاب انتهایی آسان نیست، لبه را نمی توان به طور کامل خنک و روغن کاری کرد، و براده های نزدیک لبه را نمی توان توسط سیال برش از بین برد، که منجر به سایش غیر طبیعی اطراف می شود. حاشیه، غیرمتمرکز.

3. هر چه لبه برش طولانی تر باشد، مقاومت برش بیشتر است که مستعد لرزش است.

اگرچه شیار نگهدارنده تراشه یک فرز چهار لبه از یک فرز انتهایی دو لبه کوچکتر است، اما نسبت سطح مقطع را افزایش می دهد و در نتیجه سفتی را افزایش می دهد و خمش فرز مقابل را کاهش می دهد. برای سمت فرز به دلیل انسداد تراشه کوچک، اندازه شیار نگهدارنده تراشه در نظر گرفته نشده است، اما بر سفتی ابزار تاکید شده است. عموماً اعتقاد بر این است که ابزارهای برشی با تعداد تیغه های زیاد دارای تغییرات اندکی در مقاومت برش، استحکام بالا هستند، به راحتی خم یا تغییر شکل نمی دهند و کیفیت سطح ماشین کاری بالایی دارند.